خوشنویسی

رحمت اوست که هر لحظه پناه من و توست

خواهم که ز شوقِ لعلِ جان‌پرور تو…

درد غم عشق تو درمان ماست

دُرّ دریای سرمد است علی

شاهی که وصّی بود و ولی بود علی بود

ز لوحِ خاطر عاطر، غبارِ غیر بشوی

تنت به نازِ طبیبان نیازمند مباد

که امّیدِ دل و جانش تو باشی

فروماندم به دشتِ عشقْ حیران

یارب چه کنم اینهمه خونین جگری را